IT FRISSELGRIEN

 

HAADSIDE

side 1

side 2

side 3

SIDE 4

side 5

side 6

side 7

side 8

side 9

side 10

side 11

side 12

side 13

side 14

side 15

side 16

side 17

side 18

side 19

side 20

 

Stappen als eilanden op het water,

stappen die komen en gaan als het tij,

geleid door een licht van de overzij.

Stappen in water achtergelaten.

Eiland als voetstap over de einder -

over de einder gaat het verhaal.

Over het einde zwijgt alle taal,

maar het licht wordt wijder en wijder.

Kom. En ga. Hoe ver je ook kijkt:

de horizon wijkt, en wijkt, en wijkt.

 

 

Op het beeld van Nynke fan Hichtum, te Nes (D)

Fragmenten van een vrouw: een hand,
een hoofd, de ogen strak gericht
op ’t vel papier dat voor haar ligt,
op wat zij schreef. Het houdt verband

wél met elkaar, en met haar dromen,
haar visioen (zij zag een vergezicht
dat daagde in rood morgenlicht),
maar niet met haar. Zij blijft ontkomen

aan wie haar kennen wil. Dat wat zij schreef
is alles wat er van haar achterbleef.
Fragmenten van een vrouw, meer niet.

Zo staat zij hier in brons beschreven:
beeld van een gebroken leven.
Ik zie haar aan. Zij niet.

Wouter Koek van Egmond

 

Kijk: je bent niet wie je was.

Je hebt iets afgesloten.

Je liet je achter in het gras.

Je gaat op hoge poten

naar waar je nog niet bent geweest.

En naast je gaat wie heel je leven

één laagtij slechts jouw voetstap leest:

handschrift in het zand geschreven.

Wie is het die jou nu nog ziet

en ziet maar– en herkent jou niet

Ter gelegenheid van de Nationale Gedichtendag schreef de Leeuwarder Courant een wedstrijd uit, samen met de Stichting literaire Activiteiten Leeuwarden. Met het bovenstaande gedicht over het beeld van Nynke van Hichtum won Wouter Koek van Egmond de derde prijs. Het gedicht werd gepubliceerd in de Leeuwarder Courant.