IT FRISSELGRIEN

haadside

TSEAD BRUINJA

Bron: De geboorte van het zwarte paard - De berte fan it swarte hynder (Cossee, 2008)

 baarnend hûs

sy wennet yn in baarnend hûs
elke stoarm nimt in panne fan it dak
it is kâld har tosken klapperje
bûten betinkt ien nije ferkearsregels
fytst fierder in âld man
kranten om it liif bûn ûnder de klean
sy rint der út mei in koer fol wask
swarte lekkens swarte tekkens swart sloop
se sjocht de greiden baarne ek
it hat gjin doel en wês bûten
leaver werom nei de muorren
de dânsjende flammen op syn portret
post falt net frege troch de doar
hellet knisterjend de matte net
har kat springt by har op ’e skurte
mei in plantaardich streakferlet
jit sy noch wat spiritus oer de foto-albums
faget de jiske fan ’e bril en lêst
en lêst en lêst

 

brandend huis

zij woont in een brandend huis
elke storm neemt een pan van het dak
het is koud haar tanden klapperen
buiten bedenkt iemand nieuwe verkeersregels
fietst verder een oude man
kranten om zijn lijf gebonden onder de kleren
zij loopt naar buiten met een mand vol was
zwarte lakens zwarte dekens zwarte sloop
ze ziet de velden branden ook
het heeft geen zin om buiten te zijn
liever terug naar de muren
de dansende vlammen op zijn portret
post valt ongevraagd door de deur
haalt knisperend de mat niet
haar kat springt bij haar op schoot
met een plantaardig streelverlangen
giet zij nog wat spiritus over de fotoalbums
veegt de as van haar bril en leest
en leest en leest

 

leave nimmen wit hoe’t wy yn eardere libbens
inoar foarby ronnen of de bus misten dêr’t ien
fan ús beiden yn siet of do myn suster ús mem
yn wiest en it tusken ús neat wurde mocht om’t

der te folle jierren of in leauwe tusken ús
dreaunen sa plastysk as in kontinint sil de ôfstân
wol ris west ha ik wie miskien drok dwaande mei
it útfinen fan fjoer wylst do en dyn frijer

oare kant de oseaan de kearsen oanstutsen
hâld ik dy al wer te stiif fêst ik wol dy net
fynknipe mar ik bin bliid en tagelyk bang

dat der noait mear tusken ús wêze sil as dit hielal
dêr’t wy net by inoar yn komme kinne omdat
it te lyts is foar it fertriet fan twa dy’t ien wurde

leave lit tiid ús fan inoar ôf skuorre at wy ien foar ien
deageane wy slaan werom mei brêgen fan wurden

liefste niemand weet hoe wij in eerdere levens
elkaar voorbij liepen of de bus misten waar één
van ons beiden in zat of jij mijn zuster moeder
in was en het tussen ons niks mocht worden omdat

er te veel jaren of een geloof tussen ons
dreven zo plastisch als een continent zal de afstand
soms geweest zijn ik was misschien druk in de weer met
het uitvinden van vuur terwijl jij en je vrijer

aan de overkant van de oceaan de kaarsen aanstaken
hou ik je alweer te stevig vast ik wil je niet
fijnknijpen maar ik ben blij en tegelijk bang

dat er nooit meer tussen ons zal zijn dan dit heelal
waarin we niet bij elkaar kunnen komen omdat het
te klein is voor het verdriet van twee die één worden

liefste laat tijd ons uit elkaar rukken als we een voor een
doodgaan wij slaan terug met bruggen van woorden

 de man die lopen moet

hij is de man die lopen moet
die lopen lopen lopen moet

zo vol van begeerte
en vrouwverslaafd
zo blind voor
hoe het er met hem
voor staat verdomme
dat hij lopen moet
lopen tot hij
doorzichtig wordt
en dun als lucht
zijn verlangen
opgelost ziet

hij is de man die lopen moet
die lopen lopen lopen moet

door het park
langs de zandbak
door de zandbak
het klimrek in
waar hij droomt
van woestijn
tonghagedissen
en stuifzand
zo dun als hij
worden wil

hij is de man die lopen moet
die lopen lopen lopen moet

met zijn droom
zijn droom waar geen hek
omheen past

de man dy’t rinne moat

hy is de man dy’t rinne moat
dy’t rinne rinne rinne moat

sa fol fan begearte
en frouferslaving
sa blyn foar
hoe’t it lân
derhinne leit heite
dat er rinne moat
rinne oant er
trochsichtich wurdt
en tin as lucht
syn langstme
oplost sjocht

hy is de man dy’t rinne moat
dy’t rinne rinne rinne moat

troch it park
by de sânbak del
troch de sânbak
it klimrek yn
dêr't er dreamt
fan woastyn
tonghagedissen
en stosân
sa tin as er
wurde wol

hy is de man dy’t rinne moat
dy’t rinne rinne rinne moat

mei syn dream
syn dream dêr’t gjin stek
omhinne kin

© Tsead Bruinja

haadside